Bu Blogda Ara

Sayfalar

İzleyiciler

24 Ağustos 2011 Çarşamba

Yeniden...

Ne kadar da karamsar bir yazı paylaşmısım son kez bulustugumuzda... Halbuki bir bucuk sene sonra mezarının yerini zor buldum... Üstelik kocamın amcasını ziyarete gelmiştik.. Ne enteresan değil mi??? Ha bir de bu arada yedi aylık hamileyim... Yaşadıklarımızı sadece kendi hazinem olarak anıyorum, hersey su üzerinde yüzüyor; sevgi emek demek ama sen hiç emek sarfetmedin... Sana coktan hoşçakal dedim ve yeni yaşamıma başladım...

Tamamen değişen bir hayatım var. Tanrım ne kadar sabırlıymışım.. İçimde yaşattığım bambaska bir insan varmış haberim yokmuş... Bunları sakince kaleme alıp paylaşmak istiyorum.. Biraz düşünerek tabi.. Uzun zaman oldu....

Yetmiş yedi gün sonra bende bir anne olacağım... Çok garip bir  bekleyiş içindeyim.. Sabırsız, zaman zaman çelik gibi sert ve güçlü bazen de hassas, korkak ve kırılgan...

Otuz bir ekimde evlilik yıldönümümüz var ve ben yeni kendime geliyorum.. Beni içine alan hayatın akıp gittiğini bir daha eski günlerime asla dönemeyeceğimi -asla annemin nazlı kızı olamayacağımı-, kendimden baska düşünmem gereken bir sürü insan oldugunu-en azından önemli iki tane-, bu adaptasyon sürecinde de hayatın bana agır darbeler vurdugunu- en azından ruhuma- yeni yeni farkediyorum...

Tekrardan  merhabalar efinim:-)))

Hiç yorum yok: