Bu Blogda Ara

Sayfalar

İzleyiciler

11 Mayıs 2010 Salı

Büyü'ler

Bir bakışla yaratılan büyüler.. Bir dokunuşla yaratılan büyüler.. gözlerin insanda yarattığı nice engin tılsımlar..aşkın varlığı ve ortaya çıkışı.. bir yabancıya duyulan öylesine ince ve yüce duygular.. Büyüler…

Bir sözle bozulan büyüler, yalnızlıkla bozulan büyüler, beraberken bile için için haykırırken bozulan büyüler.. yollarla bozulan büyüler… kavgalar, gürültüler…

İnsanın dogası, hayvansılığı ve kişiler arası iletişim yıllar gecsede tam anlamıyla çözülemeyecek.. şifresi yokki bunun bulunsun.. psikoloji nasıl bir umman ki sonuç bulsun.. üzüntüler, farklılıklar çıktıkça ortaya baş verecek hep.. çok mu zor diyorum ah bu kadar mı zor?

Tartışmalar tuzuymuş birlikteliğin olmazsa olmazıymış, hah palavra hepsi! En fazla ayrılırmışız… nice emekler verdiğin degerlerin kasaya kitlenmesi mi bu? Öz hazinesi mi insanın? herseye hep bastan baslayan yılmayan durmayan durmak bilmeyen dogası bu insanın.. aldıgı her yarayla, yaraya dolan kumlarla taslarla hergün biraz daha hırçınlaşması bana göre.. her yenisinde daha kırıcı daha yırtıcı daha müdanasız daha sıkılgan daha ürkek daha acınası.. peki ya emekler…?

Gecen zamanı bozuk para gibi harcamak, yasanılması mümkün tüm güzellikleri ertelemek hangi akla sıgar ki. Bu kıymetsizlik nasl çıktı ortaya.. bu hakimiyet duygusu da neyin nesi? Herseyde kusur arayan gözleri kim yarattı.. neden böyle oldu nasıl bu duruma geldi insanoğlu.. sanırım hepimiz aldatıldık…

Üzüldük kırıldık harcandı emekler, arşa uzandı tüm pislikler.. yasamaya tahammül kalmadı.. “yollar büyüdü, büyüdü pabuçlar…” kalmadı kokusu güneşin ve tadı kaçtı tüm meyvelerin.. aşkın büyüsü bozuldu.. gecti artık ask mevsimi..

Umutsuzum artık.. sarıp sarmalanmaya bu kadar açken.. hersey aleyhime..

“Her yeni sevda da kandırdın beni gönül…

Ben vazgectim sevmekten biraz da sen üzül...”

Elden yar olmaz derlerdi de inanmazdım.. hani o annemin elleri, hani o babanın sefkati.. nerde o bagışlayıcı nur yüzlü anneannem.. hepsi çocukluğumun tatlı yüzleri şimdi.. ben bir savasın tam ortasında tanımadıklarımla güvenemediklerimle, havayla bulutla güneşle yagmurla çetin bir sevda savasındayım.. sırf sevmek istiyorum diye. Zapt edildi tüm kalelerim.. sanırım annemi özledim..
Sevgiyle pişirdiğim tüm yemekleri kedilere yedirmek istiyorum.. öldüğümde de beni kediler yesin.. sonra da bir güzel temizlensin.. beni kabul edemeyen bu havaya bu topraga karışmak istemiyorum… bu boktan hayata bok olup karışayım.. yasarken olmazdım kötü.. istediklerim vardı alamazdım onları kötü… hersey herkes kötüyken ben olmazdım kötü…

09/09/2009
Kadıköy





Hiç yorum yok: